متولد ماه مهر

کمک می خواهم

motevaledmahmehr — Sun, 25 Oct 2009 06:55:59 GMT

کمک می خواهم

دلم چه سخت طلب دست محبت دارد

خانه ی دوست کجاست

آنکه یاری دهدم پس کو

بشتابید که من

غرق یک صاحل خشک بی علفم

بشتابید برادرهایم

به امیدی بندم

همه ی یاران خانه ی عشق رفتند...

116 اندرز

motevaledmahmehr — Sat, 24 Oct 2009 07:27:21 GMT

116 اندرز از يكي از بزرگان ايران باستان كه حدود300 سال قبل از ظهور اسلام ميزيسته

motevaledmahmehr — Sat, 24 Oct 2009 07:23:59 GMT

در شبان غم تنهایی خویش
عابد چشم سخنگوی توام
من در این تاریکی
من در این تیره شب جانفرسا
زائر ظلمت گیسوی توام
گیسوان تو پریشانتر از اندیشه ی من
گیسوان تو شب بی پایان
جنگل عطرآلود
شکن گیسوی تو
موج دریای خیال
کاش با زورق اندیشه شبی
از شط گیسوی مواج تو من
بوسه زن بر سر هر موج گذر می کردم
کاش بر این شط مواج سیاه
همه ی عمر سفر می کردم
من هنوز از اثر عطر نفسهای تو سرشار سرور
گیسوان تو در اندیشه ی من
گرم رقصی موزون
کاشکی پنجه ی من
در شب گیسوی پر پیچ تو راهی می جست
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود

ترانه واسه روز تولدم

motevaledmahmehr — Mon, 05 Oct 2009 21:48:18 GMT

اين هم يه ترانه واسه روز تولد خودم.......

تولدم مبارک...............................با عطر گلهاي ياس

با مرواريد و الماس....................يه دنيا شعر و احساس

تقويم دل ورق خورد........................مهر اومده دوباره

من منتظر نشستم ...........................تا گل واسم بياره

چهارده ماه واسه من.......................پر از عشق و اميده

دشت سرخ غرورم.........................امروز ديگه سفيده

شما منو چه ساده.......................بردين به جشن مهتاب

ترانه هاي قلبم................................شدن قد يه کتاب

تو سفره دل من...........................عشقتون موندگاره

شما منو دوست دارين........................پاييز من بهاره

motevaledmahmehr — Tue, 22 Sep 2009 22:26:19 GMT

پاسخ به شعر

motevaledmahmehr — Tue, 22 Sep 2009 22:15:36 GMT

خيلي سخته كه چيزي رو كه تا ديشب بود يادگاري
صبح بلندشي و ببيني كه ديگه دوسش نداري
خيلي سخته كه نباشه هيچ جايي براي‌ آشتي
بي وفاشه اون كسي كه جونتو واسش گذاشتي
خيلي سخته تو زمستون غم بشينه روي برفا
مي‌سوزونه گاهي قلب و زهر تلخ بعضي حرفها
خيلي سخته اون كسي كه اومد و كردت ديوونه
هوسش وقتي تموم شد بگه پيشت نمي‌مونه
خيلي سخته چشماي تو واسه‌ي اون كسي خيس‌شه
كه پيام داده يه عمر واسه تو نمي‌نويسه
خيلي سخته اونكه ديروز توا واسش يه رويا بودي
از يادش رفته كه واسش تو تموم دنيا بودي/.

زودتر بیا

من زیر باران ایستاده ام

و انتظار تو را می کشم.

چتری روی سرم نیست

میخواهم قدم هایت را، با تعداد قطره های باران شماره کنم

تو قبل از پایان باران می رسی

یا باران قبل از آمدن تو به پایان می رسد؟

مرا که ملالی نیست

حتی اگر صد سال هم زیر باران بدون چتر بمانم

نه از بوی یاس باران خورده خسته می شوم

نه از خاکی که باران، غبار را از آن ربوده است

من تا آخرین فصل باران منتظرت می مانم ...

مثل دریای دلت دیده من طوفانیست

motevaledmahmehr — Thu, 17 Sep 2009 03:01:18 GMT

ابر چشمم به هوای رخ تو بارانیست

مثل دریای دلت دیده من طوفانیست

یک نظر کردی و دل گشت اسیرت اینک

پشت مژگان دو چشمت دل من زندانیست

motevaledmahmehr — Fri, 11 Sep 2009 09:58:18 GMT

میروم دیگر شما یادم کنید

من که رفتم این غزل ها را شما دفتر کنید

میروم تا دل نبندم دل به خوبی هایتان

باز هم دل بستم و زخمی شدم ، باور کنید

خدا...................................

motevaledmahmehr — Thu, 10 Sep 2009 17:46:18 GMT

خدايا امشب شبي است که علي(ع) به ديدار تو مي آيد شبي که سراسر نور و رحمت است

شبي که مولاي من بر سر سجاده عشق به اميد وصال تو غرق در خون مي افتد

خدايا تو شاهد باش

خدايا مي دانم امشب هر چه که بخواهم به من مي دهي

ولي اين بار نمي گويم چه به من عطا کن

يا کدام مشکلم را حل نما که اين داستاني است بس تکراري و بلند.......

اما امشب دل همچون سنگم هم دست به دعا برداشته امشب شبي است

که بيشتر از هر زمان ديگري ياد تو در دل من جاريست

فقط و فقط از تو با همه عظمت و بزرگيت با همه غفار بودن و ستار بودنت

با همه رحمان و رحيم بودنت با همه شکور و مختار بودنت با همه محبتت.....

مي خواهم مرا به آنچه که خود مي پسندي راضي گرداني..

همين براي من بس است

همين.

حال من بد نیست غم کم می خورم

motevaledmahmehr — Wed, 09 Sep 2009 17:43:18 GMT

حال من بد نیست غم کم می خورم

کم که نه!هر روز کم کم می خورم

آب می خواهم، سرابم می دهند

عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب

از چه بیدارم نکردی؟ آفتاب!!!!

خنجری بر قلب بیمارم زدند

بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست

از غم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد

یک شبه بیداد آمد داد شد

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام

تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام

عشق اگر اینست مرتد می شوم

خوب اگر اینست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است

کافرم!دیگر مسلمانی بس است

در میان خلق سر در گم شدم

عاقبت آلوده ی مردم شدم

بعد ازاین بابی کسی خو می کنم

هر چه در دل داشتم رو می کنم

نیستم از مردم خنجر بدست

بت پرستم،بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست

چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم

طالعم شوم است باور می کنم

من که با دریا تلاطم کرده ام

راه دریا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن!

من خودم خوشباورم گولم مزن!

من نمی گویم که خاموشم مکن

من نمی گویم فراموشم مکن

من نمی گویم که با من یار باش

من نمی گویم مرا غم خوار باش

من نمی گویم،دگر گفتن بس است

گفتن اما هیچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شیرین! شاد باش

دست کم یک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما یاری نبود

قصه هایم را خریداری نبود!!!

وای! رسم شهرتان بیداد بود

شهرتان از خون ما آباد بود

از درو دیوارتان خون می چکد

خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان

خسته از همدردی مسموم تان

اینهمه خنجر دل کس خون نشد

این همه لیلی،کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فریادتان

بیستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پیشه ام

بویی از فرهاد دارد تیشه ام

عشق از من دورو پایم لنگ بود

قیمتش بسیار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پایم خسته بود

تیشه گر افتاد دستم بسته بود

هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!

فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه!

هیچ کس اندوه مارا دید؟ نه!

هیچ کس اشکی برای ما نریخت

هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزی هست حالم دیدنیست

حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم

گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت:

" ما زیاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم