چگونه باید قلم زد و چگونه باید نوشت

زمانی که دلت تنگ است و بی کسی را با تمام وجودت حس میکنی

زمانی که به ظاهر می خندی تا دیگران غم تو را حس نکنند

و در درون با شعله های اشگ خویش می سوزی

و زمانی که از همه کس و همه چیز خسته ای و در تنهایی خویش فرو می روی

اما تنهایی که پایان ندارد

و زمانی

وزمانی که می فهمی دیگران تورا نه بخاطر خودت می خواهند

و...

زمانی که که تو را به جرم نکرده محکوم می کنند

زمانی که در حضور دیگران احساس غربت می کنی

زمانی که شوق و امیدی به زندگی نداری

اری

زمانی که خدا را گم کرده ای 

براستی هیچ نمی توان نوشت

چون اشگ دیده را بسته است

همیشه گریه و تنهایی باهام                 بی تو بودن روز مرگ خندهام     

   اگه تو حسرت عشق تو بمیرم                تقصیر تو نیست این از بخت سیام